Genetyka w leśnictwie przyszłości

15 05 2010

sosna Nowoczesne leśnictwo oparte jest o doświadczenia hodowlane oraz selekcję gatunków drzew leśnych, jednak coraz większego znaczenia nabiera stopień szczegółowości badań i możliwość analiz porównawczych.
Selekcja gatunków drzew leśnych jest bezpośrednio związana z głównymi celami hodowli lasu, która w ostatnich dziesięcioleciach podporządkowana była głównie celowi produkcji. Doskonalenie cech gatunków drzew leśnych opiera się przede wszystkim na programach, które uwzględniają potrzeby ekologiczne i ekonomiczne hodowców oraz producentów materiału do zalesień. Bardzo istotną cechą, często decydującą o sukcesie hodowlanym, jest zróżnicowanie genetyczne.

W ostatnich dziesięcioleciach odnotowano zmienność preferowanych cech danego gatunku drzewa, często zależną od mody i popytu. Początkowo programy hodowlane nastawione były głównie na kształtowanie samej formy drzewa – mała zbieżność strzały, długość i kształt korony. Kolejnym trendem w selekcji drzew leśnych były cechy odporności na choroby i szkodniki owadzie czy czynniki szkodotwórcze, np. przymrozki i wiatry.

W ostatnich latach cechą zdecydowanie w tej dziedzinie wiodącą jest jakość surowca – ze szczególnym uwzględnieniem gęstości drewna, morfologii włókien oraz wysokiej zawartości celulozy. Aktualnie do powyższych kryteriów dołączana jest również zdolność adaptacji do globalnych zmian klimatu.

“Trybuna Leśnika” nr 5/2010 r.

PDF


Opcje

Info